Het wezen van de olifant

De olifant kan en wil niets anders dan in een boom klimmen en van daaruit naar de verte kijken, ook al blijft hij keer op keer naar beneden vallen. Het is iets in hem waar hij zelf niets over te zeggen lijkt te hebben. Hij blijft het onbereikbare nastreven, terwijl de andere dieren hem vol mededogen gadeslaan. Is de olifant hardleers, dom of heeft hij juist een groot doorzettingsvermogen? Wat zouden zij eigenlijk zelf doen als ze de olifant waren? 'Als ik jou was, olifant,' zei de krekel, 'dan zou ik mij willen zijn en als jij mij was zou jij mij willen blijven, dat weet ik zeker.'

Wat de olifant, 's nachts als hij niet kon slapen, schreef wordt ingeleid door de klarinet, waarbij het ritme van iedere zin een duidelijke rol speelt. Uiteindelijk smelten alle intermezzi samen tot een melodie over de zwaartekracht.

Inhoud

Toen de zon door zijn raam naar binnen scheen

Als jij mij was, eekhoorn... vroeg de olifant

Als iedereen mij was, dacht de olifant op een keer

Op een warme, windstille ochtend

Toen de olifant op een ochtend door het bos liep

Op een avond zat de olifant over zichzelf na te denken

De zon stond hoog aan de hemel te schijnen

Als ik de olifant was, dacht de zwaartekracht

Onder de grond, tussen de wortels van de eik

Op een avond was de olifant op bezoek bij de mier

Als ik de olifant was, dacht de mus

Als ik de olifant was, zei de beer

Als ik de olifant was, dacht de houtworm

Als ik de olifant was, dacht de kikker

Als ik de olifant was, dacht de eendagsvlieg

Als ik de olifant was, dacht de woelrat

Als ik de olifant was, dacht de kreeft

Als ik de olifant was, dacht de snoek

Als ik de olifant was, dacht de karper

Als ik de olifant was, dacht de leeuw

Als ik de olifant was...